در  حل تضاد امروز جهان اشتباه ما این بوده که مجاهدین ملحد را با قاعدین مومن میسنجیدیم و از حل مساله عاجز میماندیم و این سنجش منطقا غلط است باید مجاهدیم ملحد را با مجاهدین مومن  سنجید  . ان گاه یک ملحد مجاهد نیز حود متعرف خواهد بود که برای انفاق جان و ایثار خویش در راه رستگاری مردم ایمان به خدا  جهان بینی اعتقادی  و زیر بنای  منطقی  سازگار تری است چه یک خدا پرست  که جهان را صاحب احساس  و شعور و حساب و منطق میابد  و خود را عملی زوال ناپذیر  که در این هستی گم نمیشود - با قدرتی که از خدا  و میعاد میگیرد  در راه مسئولیت  خویش برای حیات خلق مرگ را انچنان طبیعی  و اسان میفهمد  که در انتخاب ان  حتی احساس قهرمانی  نمیکند  و مقابله با ان را حقیر تر  از ان میابد که به دلیری نیازی باشد.

  حالا میفهمم که ناله چیست  اه چیست. این ها جمله های سنگین و  صف های طولانی عبارت هایند که چنین در هم فشرده اند و چه راحت چه خوب ! دلم میخواهد بنالم . جمله سازی را دیگر قادر نیستم.

اه که چه نیازی است به نالیدن !

راست میگفت زراس:(( ای دل من! نمیدانی که چه لذتی است در نالیدن! چه روشنایی و سبکی خوب و اسوده ای در پی دارد !... حتی خدایان می نالند... حتی گرگ صحرا می نالد....))

نه من هرگز نمی نالم قرن ها نالیدن بس است . می خواهم فریاد کنم . اگر نتوانستم سکوت میکنم.

خاموش مردن بهتر از نالیدن است

اگر مامور نبودم که با مردم بیامیزم و در میان خلق زندگی کنم

  دو چشمم را به اسمان میدوختم و چندان به نگاه کردن ادامه میدادم

 تا خداوند جانم را بستاند .

زنده بودن را به بیداری بگذرانیم که سال ها به اجبار خواهیم خفت

عشق لذت جستن است  و دوست داشتن پناه جستن. عشق غذاخوردن یک گرسنه است و دوست داشتن

 ((هم زبانی در سرزمین بیگانه یافتن)) است

عشق گاه جابه جا می شود و گاه سرد میشود و گاه میسوزاند اما دوست داشتن از جای خویش از کنار

دوست خویش برنمی خیزد سرد نمیشود که داغ نیست نمیسوزاند که سوزاننده نیست.